De volgende dag reden we langs Samoëns, waar we niet uitstapten hoewel het dorp naar verluidt toch de moeite van een bezoek waard schijnt te zijn, naar Le Cirque du Fer à Cheval net voorbij de gemeente Sixt Fer à Cheval. In dit ketelvormig dal, dat honderden meters dieper ligt dan zijn omgeving, storten verschillende beken als hoge watervallen naar omlaag. Dit zorgt vooral in de maand juni, door de grote hoeveelheid smeltwater voor een geweldig schouwspel. Maar wij kunnen bevestigen dat ook een bezoek in juli of augustus nog zeer de moeite loont ook al worden de watervallen in aantal en debiet steeds kleiner.
De ideale wandelweg rond dit wonder van de natuur is vrij slecht aangegeven, wij vonden hem alleszins niet. Wél hadden we het geluk dat er een onweer losbastte boven de bergen, wat voor prachtige donkere luchten op de achtergrond zorgde (wat vooral op de onderste foto 's te zien is).
Terug naar Morzine reden we langs de Col du Joux Plane, de bergkam waar het in 2006 leek dat Floyd Landis dankzij een bovenmenselijke prestatie de Tour zou winnen. Wij kunnen je verzekeren dat deze hellingen niet voor watjes zijn! Ik zou hier zelfs met een stevige scheut doping nog niet naar boven kunnen fietsen! Deze pas is in de winter overigens gesloten voor wegverkeer, dan moet je de langere weg via Taninges nemen, waarlangs wij overigens de heenrit deden.
